Συνέντευξη: Άννα Ντουντουλάκη – “Όταν αγαπάς πραγματικά αυτό που κάνεις, οι θυσίες έχουν αξία.”_

Η Άννα ντουντουνακη συνεχίζει να κοιτάζει μπροστά και μέσα από τις απαιτήσεις του πρωταθλητισμού έμαθε να διαχειρίζεται τις απογοητεύσεις, να αναγνωρίζει τις στιγμές που αξίζουν και να βρίσκει ισορροπία μακριά από την πισίνα. Μετά από μια γεμάτη αγωνιστική περίοδο, μιλά για όσα έζησε, όσα την κράτησαν δυνατή και για όλα εκείνα που να την κάνουν να αγαπά αυτό που κάνει.

ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ ΚΑΙ ΣΤΟΧΟΙ

Το 56.99″ δεν ήταν απλώς ένας χρόνος στον πίνακα. Ήταν η επιβράβευση µιας προσπάθειας που κράτησε χρόνια, η επιβεβαίωση ότι η επιµονή και η συνέπεια µπορούν να σε οδηγήσουν εκεί που κάποτε έµοιαζε µακρινό. Η 4η θέση στο Πανευρωπαϊκό µπορεί να άφησε µια µικρή πικρία, όµως η κατάρριψη του πανελλήνιου ρεκόρ και η παρουσία για έκτο συνεχόµενο Ευρωπαϊκό στον τελικό του αγωνίσµατός της είχαν για την Άννα Ντουντουνάκη τη δική τους ξεχωριστή σηµασία. Λίγες ηµέρες αργότερα, δύο χρυσά µετάλλια στους Μεσογειακούς ήρθαν να ολοκληρώσουν µια απαιτητική χρονιά µε τον καλύτερο τρόπο. Στα 30 της, συνεχίζει να κυνηγά καλύτερους χρόνους και νέες διακρίσεις, έχοντας όµως πλέον κατακτήσει κάτι εξίσου σηµαντικό: την ισορροπία ανάµεσα στον πρωταθλητισµό και τη ζωή.

• Μετά την 4η θέση στο Πανευρωπαϊκό και το 56.99, τι ήταν αυτό που σε κράτησε όρθια στην συνέχεια;

Σίγουρα η 4η θέση µε στεναχώρησε για λίγα λεπτά, ειδικά επειδή είχα φτάσει τόσο κοντά στο µετάλλιο σε ένα τόσο ανταγωνιστικό Πανευρωπαϊκό. Όµως το 56 ήταν ένας χρόνος που κυνηγούσα για χρόνια και το ότι κατάφερα να ξεπεράσω τον εαυτό µου και να κολυµπήσω 3 φορές κάτω απο το πανελλήνιο ρεκόρ µου ήταν πολύ σπουδαίο επίτευγµα για εµένα και αυτό κράτησα. Συνδυαστικά µε το ότι ήµουν για έκτο σερί ευρωπαϊκό στον τελικό του αγωνίσµατός µου από την πρώτη φορά που αγωνίστηκα το 2016, που είναι πολύ σηµαντικό και καθόλου εύκολο ούτε τυχαίο. Γι’αυτό και έφυγα απο το Πανευρωπαϊκό νιώθοντας πλήρης και πολύ περήφανη.

• Λίγες µέρες αργότερα ήρθαν δύο χρυσά µετάλλια στους Μεσογειακούς. Πόσο εύκολο ήταν να αφήσεις πίσω την 4η θέση και να µπεις ξανά στη µάχη;

Πήγα σε αυτούς τους Μεσογειακούς πολυ χαρούµενη και ανάλαφρη γιατι είχα πετύχει τον στόχο µου και είχα καταρρίψει το πανελλήνιο ρεκόρ µου. Ο στόχος µου ήταν να απολαύσω τους αγώνες και να κερδίσω τα δύο  βασικά µου αγωνίσµατα. Τα δύο λοιπόν χρυσά ήταν το ιδανικό για εµένα κλείσιµο µιας πολύ απαιτητικής και επίπονης χρονιάς και γι’αυτό νιώθω ευγνώµων. 

• Το 56.99″ ήταν ένας χρόνος που περίµενες και κυνηγούσες για χρόνια. Όταν είδες τον πίνακα, ένιωσες περηφάνια, έκπληξη ή πείσµα;

Ένιωσα δικαίωση για την προσπάθεια που έχω κάνει όλα αυτά τα χρόνια και την επιµονή µου, αλλά και πολύ µεγάλη χαρά που επιτέλους έβλεπα τον κόπο µου να αποφέρει καρπούς.

• Στα 30 σου συνεχίζεις να κάνεις ρεκόρ και να κερδίζεις χρυσά. Τι έχει αλλάξει περισσότερο: το σώµα, το µυαλό ‘ή ο τρόπος που βλέπεις τον πρωταθλητισµό;

Νοµίζω ότι έχει αλλάξει κυρίως το µυαλό. Όσο µεγαλώνεις, γνωρίζεις καλύτερα το σώµα σου, ξέρεις πότε πρέπει να πιέσεις και πότε πρέπει να κάνεις πίσω. Πλέον όµως έχω µάθει να ακούω περισσότερο και τον εαυτό µου, να βρίσκω την ισορροπία µου και να κάνω πράγµατα που γεµίζουν την ψύχη µου και παράλληλα µε αυτό τον τρόπο δίνουν επιπλέον ώθηση και στο µυαλό και στο σώµα µου. Προσπαθώ να απολαµβάνω αυτά που κάνω στην καθηµερινότητά µου και να εστιάζω στα θετικά. Και αυτό είναι πολύ σηµαντικό στον πρωταθλητισµό αλλά και γενικότερα στη ζωή.

• Ο πρωταθλητισµός απαιτεί να είσαι συνεχώς καλύτερη από την προηγούµενη εκδοχή του εαυτού σου. Χρειάζεσαι κάποια στιγµή να λες «είµαι αρκετή»;

Ναι, και είναι κάτι που έχω µάθει µε τα χρόνια. Θέτω στόχους και θέλω συνεχώς να βελτιώνοµαι, αλλά είµαι περήφανη για όσα έχω καταφέρει µέχρι σήµερα. Μπορώ να θέλω περισσότερα χωρίς να µηδενίζω αυτά που έχω ήδη πετύχει. Σε αυτό βέβαια µε βοηθούσαν πάντα και όλα όσα έχω καταφέρει, µε τη βοήθεια και των γονιών µου, εκτός πισίνας.

Το ότι πάντα είχα σε προτεραιότητα το σχολείο και τις σπουδές µου (Νοµική Αθηνώ), παράλληλα µε τον πρωταθλητισµό κατάφερα να πάω στο Λονδίνο για µεταπτυχιακό, ξεκίνησα διδακτορικό και σε λίγους µήνες θα πάρω και το δεύτερο πτυχίο µου στο Οικονοµικό Πανεπιστήµιο Αθηνών είναι κάτι που πάντα µου έδινε µεγάλη αυτοπεποίθηση και µε έκανε να νιώθω ότι, ακόµα και αν ένας αγώνας ή µια χρονιά δεν πάει όπως θα ήθελα, κάνω και άλλα πράγµατα στη ζωή µου που µε στηρίζουν και φωτίζουν το µέλλον µου και έχω ήδη πετύχει αρκετά.

Για αυτό και θεωρώ πολύ σηµαντικό να µην είµαστε µονοδιάστατοι και να φροντίζουµε να έχουµε ισορροπία σε όλους τους τοµείς της ζωής µας. 

• Πόσο έχει αλλάξει η σχέση σου µε τη νίκη; Σήµερα θέλεις περισσότερο να κερδίσεις ‘ή να ξεπεράσεις τον εαυτό σου;

Θέλω φυσικά να κερδίζω – είµαι αθλήτρια και µπαίνω σε κάθε αγώνα για να διεκδικήσω το καλύτερο δυνατό αποτέλεσµα. Αλλά ποτέ για εµένα η νίκη δεν ήταν µόνο το µετάλλιο. Είναι το να ξέρω ότι έδωσα τον καλύτερό µου εαυτό. Αν καταφέρω να ξεπεράσω τον εαυτό µου, τότε αισθάνοµαι χαρούµενη και γεµάτη.

• Υπάρχει ένα τίµηµα που πλήρωσες για να φτάσεις ως εδώ και που ο κόσµος δεν µπορει να δει;

Σίγουρα πίσω απο όλα όσα έχω πετύχει υπάρχει µεγάλη προσπάθεια, πολλή κούραση, και θυσίες. Ιδιαίτερα όσο µεγαλώνεις τα πράγµατα που αφήνεις πίσω και βάζεις πολλές φορές σε δεύτερη µοίρα πληθαίνουν και συχνά σου στοιχίζουν περισσότερο από ό,τι παλιότερα.

Για να µπορέσω να φτάσω σε αυτό το επίπεδο έχω δείξει πολύ µεγάλη πειθαρχία και στοχοπροσήλωση. ∆εν έκανα µέχρι πέρσι διακοπές Χριστουγέννων και Πάσχα, δεν έχω άδειες, παρά µόνο τον Αύγουστο όταν τελειώνουν οι διεθνείς διοργανώσεις, δεν µπορώ να κανονίζω εύκολα διακοπές µε φίλους, ακολουθώ συνήθως ένα συγκεκριµένο πρόγραµµα ξεκούρασης στην καθηµερινότητά µου γιατί δεν αρκεί απλά να εµφανιστώ στο κολυµβητήριο αλλά πρέπει να είµαι σε θέση να δώσω τον καλύτερό µου εαυτό κάθε µέρα στην προπόνηση.

Επίσης, όλα αυτά τα χρόνια για να µπορώ να είµαι συνεπής στις σπουδές µου, έχω περάσει πολλά βράδια να ξενυχτάω µέχρι αργά και να κοιµάµαι λίγο, να διαβάζω σε αεροπλάνα, σε ξενοδοχεία και κατά τη διάρκεια αγώνων. Γενικά για να τα καταφέρω είχα πάντα πολύ απαιτητικό πρόγραµµα και ήµουν πολύ πειθαρχηµένη σε αυτό.

Όταν αγαπάς όµως πραγµατικά αυτό που κάνεις, στο τέλος νιώθεις ότι οι θυσίες που κάνεις έχουν αξία.

• Ποια είναι η Άννα όταν τελειώνει η προπόνηση, κλείνει η πισίνα και δεν υπάρχει ούτε χρονόµετρο ούτε µετάλλιο; Τι σε κάνει πραγµατικά ευτυχισµένη;

Μου αρέσει να περνάω χρόνο µε τους ανθρώπους που αγαπώ, να ταξιδεύω και να απολαµβάνω µικρές καθηµερινές στιγµές. Στο τέλος της ηµέρας, αυτά είναι που µένουν. Όσα έχω πετύχει στον πρωταθλητισµό είναι πολύ σηµαντικά, αλλά δεν είναι ολόκληρη η ζωή µου

• Έχεις πλέον κατακτήσει ευρωπαϊκά, παγκόσµια και Μεσογειακά µετάλλια. Ποιο είναι το επόµενο πράγµα που θέλεις να κατακτήσεις – στην πισίνα ‘ή στη ζωή;

Στην πισίνα θέλω πάντα να δω µέχρι πού µπορώ να φτάσω. Να κυνηγήσω ακόµα καλύτερους χρόνους και να φύγω από κάθε αγώνα µε την αίσθηση ότι έδωσα ό,τι είχα. Στη ζωή µου θέλω να είµαι καλά, να έχω τους ανθρώπους που αγαπώ δίπλα µου, να έχω ισορροπία και να µπορώ να απολαµβάνω όσα κάνω.

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Πέρα από την πισίνα και τις απαιτήσεις του πρωταθλητισµού, η Άννα έχει µάθει να κρατά χώρο και για όσα δίνουν ουσία στην καθηµερινότητά της. Οι άνθρωποι που αγαπά, τα ταξίδια, οι µικρές στιγµές και η προσωπική της ισορροπία έχουν πλέον τη δική τους θέση στη ζωή της. Και ίσως αυτή να είναι η πιο σηµαντική κατάκτηση: να συνεχίζεις να θέλεις το καλύτερο, χωρίς να ξεχνάς να χαίρεσαι όσα έχεις ήδη. 

PHOTOS_ / Αναστασία Καρεκλά (athlead) /

PHOTOS_ / Νικολόπουλο Αντώνη (Eurokinissi)