Συνέντευξη: Τατιάνα Γεωργίου – “Δεν τα παράτησα ποτέ, ακόμη κι όταν μου έλεγαν ότι δεν μπορώ.”_

Κάποτε ήταν το µοναδικό κορίτσι ανάµεσα σε αγόρια που έτρεχαν πίσω από µια µπάλα. Σήµερα, έχει πίσω της πρωταθλήµατα, εµπειρίες από το εξωτερικό, ευρωπαϊκές βραδιές και τη φανέλα της Εθνικής Ελλάδας. Η Τατιάνα Γεωργίου δεν χρειάστηκε απλώς να µάθει να παίζει ποδόσφαιρο. Ανήκει σε µια γενιά γυναικών που χρειάστηκε να διεκδικήσει το αυτονόητο: το δικαίωµα να το κάνει επάγγελµα.

ΑΠΟ ΠΑΙ∆Ι ΣΤΑ ΓΗΠΕΔΑ

Έµαθε από µικρή να µη φοβάται να είναι η εξαίρεση. Μεγάλωσε στην Ηγουµενίτσα και έκανε τα πρώτα της ποδοσφαιρικά βήµατα ως το µοναδικό κορίτσι στις ακαδηµίες αγοριών του Θεσπρωτού. Από εκεί, η διαδροµή της την οδήγησε στον ΠΑΟΚ, σε πέντε χρόνια γεµάτα τίτλους και παραστάσεις από το Women’s Champions League, και το 2019 στην απόφαση να αφήσει την Ελλάδα. Νάπολι, Τσεζένα, Ολίµπια Λιουµπλιάνας και Ραβέννα έγιναν οι σταθµοί µιας πενταετούς πορείας σε Ιταλία και Σλοβενία, µέχρι την επιστροφή της το 2024 για την ΑΕΚ. Μια επιστροφή που έµελλε να γίνει ιστορική: στην πρώτη της κιόλας σεζόν στα κιτρινόµαυρα, έγινε µέλος της οµάδας που κατέκτησε το πρώτο πρωτάθληµα και το πρώτο Κύπελλο στην ιστορία του γυναικείου τµήµατος. Η σχέση της, όµως, µε τον αθλητισµό δεν σταµατά στις τέσσερις γραµµές του γηπέδου. Διεθνής µε την Εθνική Ελλάδας, απόφοιτη ΤΕΦΑΑ, απόφοιτη του Κέντρου Αθλητικού Ρεπορτάζ (ΚΑΡ) και αθλητική δηµοσιογράφος, έχει επιλέξει να γνωρίσει το ποδόσφαιρο από περισσότερες από µία πλευρές. Κι όµως, ίσως η εικόνα που αφηγείται καλύτερα τη διαδροµή της να µην είναι κάποιο τρόπαιο, αλλά τα δάκρυά της στην Allwyn Arena, όταν µπήκε για να γιορτάσει το ιστορικό νταµπλ «για όλα αυτά τα χρόνια που προσπαθούµε». Η Τατιάνα Γεωργίου µιλά για όσα βρίσκονται πίσω από τη φανέλα: την Ελλάδα και το εξωτερικό, την Εθνική και την ΑΕΚ, όσα άλλαξαν και όσα µένουν ακόµη να αλλάξουν  και, κυρίως, για το τι σηµαίνει σήµερα να είσαι γυναίκα και να διεκδικείς το δικαίωµα να κάνεις το ποδόσφαιρο όχι απλώς αυτό που αγαπάς, αλλά τη ζωή και το επάγγελµά σου.

• Ξεκίνησες ως το µοναδικό κορίτσι στις ακαδηµίες αγοριών του Θεσπρωτού. Ένιωσες ποτέ ότι έπρεπε να αποδείξεις όχι µόνο την αξία σου, αλλά και ότι δικαιούσαι να βρίσκεσαι εκεί;

Αυτό συνέβαινε από πολύ µικρή ηλικία, κάθε φορά που ήθελα να παίξω ποδόσφαιρο µε παιδιά που δεν ήξερα. Αµέσως το βλέµµα τους ήταν περίεργο επειδή ήµουν κορίτσι οπότε συνέχεια άκουγα το ότι τα κορίτσια δεν παίζουν ποδόσφαιρο. Βέβαια εγώ επέµενα οπότε δεν τους άφηνα άλλη επιλογή και µετά που έβλεπαν ότι ήξερα να παίζω καλά µε έβαζαν στην παρέα τους αµέσως και είχα άλλη αντιµετώπιση.

• Από τα πέντε πρωταθλήµατα µε τον ΠΑΟΚ µέχρι το ιστορικό νταµπλ µε την ΑΕΚ, έχεις ζήσει διαφορετικές εποχές του ποδοσφαίρου γυναικών. Πόσο διαφορετικό ποδόσφαιρο βρήκε η Τατιάνα που επέστρεψε στην Ελλάδα το 2024 από εκείνο που άφησε το 2019;

Ανέβηκε αρκετά το επίπεδο. Έχουν µπει όλες οι µεγάλες ΠΑΕ και ο ανταγωνισµός µεγάλωσε αρκετά. Οπότε είναι πιο επαγγελµατικές οι συνθήκες προπόνησης µε υψηλότερο ρυθµό. Βέβαια το πιο σηµαντικό είναι ότι ο κόσµος πλέον µας στηρίζει αρκετά και υπάρχει µεγαλύτερη προβολή και από τα social media αλλά και από την τηλεόραση που έχει βοηθήσει πολύ στην ανάπτυξη του αθλήµατος.

• Έζησες ποδοσφαιρικά την Ιταλία και τη Σλοβενία. Ποια ήταν η µεγαλύτερη διαφορά που συνάντησες, όχι αγωνιστικά, αλλά στον τρόπο που αντιµετωπίζεται µια γυναίκα που λέει “είµαι ποδοσφαιρίστρια”;

Όταν έφυγα από την Ελλάδα και πήγα στην Νάπολη εκεί κατάλαβα πόσο διαφορετικά το αντιµετωπίζουν στο εξωτερικό.  Έβλεπα  ποδοσφαιριστριες στην τηλεόραση να διαφηµίζουν πράγµατα, όπως κάνουν και οι άντρες. Όλες να είναι αναγνωρίσιµες και να τις ακολουθούν χιλιάδες στα µέσα κοινωνικής δικτύωσης από τις µεγάλες οµάδες και γενικότερα να έχουν την στήριξη του κόσµου. Οπότε εκεί κατάλαβα πόσο διαφορετική νοοτροπία υπήρχε σε σχέση µε την Ελλάδα.

• Στην πρώτη σου σεζόν µε την ΑΕΚ κατέκτησες το πρώτο πρωτάθληµα και Κύπελλο στην ιστορία του γυναικείου τµήµατος. Συνειδητοποιείς εκείνη τη στιγµή ότι γράφεις ιστορία ή το αντιλαµβάνεσαι πραγµατικά αργότερα;

Η πρώτη µου χρονιά στην ΑΕΚ και ο συνδυασµός της επιστροφής µε το Νταµπλ ήταν για εµένα κάτι µαγικό. Δεν κατάλαβα  ότι γράφουµε ιστορία εκείνη την στιγµή τόσο όταν κατακτήσαµε µαθηµατικά το πρωτάθληµα κάποιες αγωνιστικές πριν τελειώσει το πρωτάθληµα, αλλά το κατάλαβα όταν κάναµε την φιέστα στην Αγιά Σοφιά και ήρθε όλος αυτός ο κόσµος. Εκεί ένιωσα πραγµατικά ότι καταφέραµε  κάτι σπουδαίο τόσο για την ΑΕΚ αλλά και για το ποδόσφαιρο γυναικών στην Ελλάδα γενικότερα.

• Μετά το νταµπλ είπες ότι µπήκες στην Allwyn Arena κλαίγοντας “για όλα αυτά τα χρόνια που προσπαθούµε”. Τι υπήρχε µέσα σε εκείνα τα δάκρυα; Μόνο η χαρά της επιτυχίας ή και όλα όσα χρειάστηκε να ξεπεράσεις για να φτάσεις εκεί;

Για εµένα αυτή η ηµέρα ήταν µια ηµέρα δικαίωσης για όλα αυτά τα χρόνια που προσπαθούσαµε να πείσουµε τον κόσµο να έρθει να µας δει και να µας δώσει την ευκαιρία. Για όλα αυτά τα χρόνια που άκουγα ότι µια γυναίκα δεν παίζει ποδόσφαιρο και ότι τι θα καταφέρω ακολουθώντας το αλλά και για όλες αυτές τις δυσκολίες που έχω αντιµετωπίσει. Ένιωσα ότι αυτή ήταν η ανταµοιβή όλων των κόπων µου και µου έδωσε τεράστια δύναµη να συνεχίσω ακόµα πιο δυνατά. Γιατί το πιο σηµαντικό για εµένα είναι ότι ήρθαν πολλά κοριτσάκια τις επόµενες µέρες και θέλανε να γραφτούν στις ακαδηµίες. Οπότε ένιωσα ότι καταφέραµε κάτι πολύ σηµαντικό.

• Έχεις ξεχωρίσει ως µία από τις σηµαντικότερες στιγµές σου το παιχνίδι µε την Εθνική στη Γαλλία, µπροστά σε περίπου 25.000 θεατές. Πώς είναι να ζεις εκεί αυτό που αλλού αποτελεί κανονικότητα και µετά να επιστρέφεις σε ένα ποδόσφαιρο που ακόµη διεκδικεί προβολή και αναγνώριση;

Ναι θυµάµαι πόσο µαγικό ήταν όλο αυτό για εµάς. Παίζοντας σε ένα γεµάτο γήπεδο µε µια φανταστική ατµόσφαιρα µε τα µεγαλύτερα ονόµατα του ποδοσφαίρου γυναικών και εννοείται 100% επαγγελµατίες. Ενώ εµείς την επόµενη µέρα  γυρίσαµε πάλι σε κακά γήπεδα χωρίς προβολή στα παιχνίδια µας και οι περισσότερες να πρέπει να γυρίσουν στις δουλειές τους παράλληλα µε τις προπονήσεις για να µπορέσουν να ζήσουν. Οπότε νιώσαµε αµέσως την τεράστια αλλαγή και το πόσο πίσω είµαστε σε σχέση µε το εξωτερικό.

• Συχνά λέµε ότι οι γυναίκες στον αθλητισµό «χρειάζονται περισσότερες ευκαιρίες». Έχοντας ζήσει διαφορετικά ποδοσφαιρικά συστήµατα στο εξωτερικό, τι θεωρείς ότι λείπει περισσότερο σήµερα από την Ελλάδα: οι ευκαιρίες, η επένδυση ή το όραµα που θα επιτρέψει στο ποδόσφαιρο γυναικών να αντιµετωπιστεί πραγµατικά επαγγελµατικά;

Είναι ένας συνδυασµός όλων αυτών. Είδαµε αµέσως µεγάλη αλλαγή προς το καλύτερο µε το που µπήκαν οι µεγάλες ΠΑΕ των οµάδων, το πόσο ανέβηκε ο ανταγωνισµός, το ότι άρχισαν να επενδύουν οι οµάδες σε καλύτερες συνθήκες αλλά και η προβολή ανέβηκε πάρα πολύ ως αποτέλεσµα. Έχει αρχίζει και αλλάζει αρκετά η νοοτροπία, οπότε πλέον υπάρχουν πολλές ακαδηµίες κοριτσιών σε όλη την Ελλάδα κάτι που τους δίνει την δυνατότητα να νιώθουν ότι το ποδόσφαιρο είναι για όλους και να ξεκινούν από µικρή ηλικία. Υστερούµε όµως πολύ σε θέµατα εγκαταστάσεων, αµοιβών και ασφάλισης. Γιατί ενώ υπάρχουν επαγγελµατικές απαιτήσεις στα χαρτιά ακόµα θεωρούµαστε ερασιτέχνες.

• Τι θα έλεγες σήµερα σε ένα κορίτσι που αγαπά το ποδόσφαιρο, αλλά φοβάται να είναι “το κορίτσι ανάµεσα στα αγόρια”, όπως υπήρξες κι εσύ; Και τι θα έλεγες στους γονείς που ακόµη αναρωτιούνται αν το ποδόσφαιρο είναι “κατάλληλο” για την κόρη τους;

Πλέον έχει αλλάξει αρκετά αυτό γιατί υπάρχουν ακαδηµίες κοριτσιών σε όλη την Ελλάδα και δεν είναι όπως παλιά η αντιµετώπιση. Σίγουρα όµως ακόµα υπάρχουν πολλές περιπτώσεις που µπορεί να µην υπάρχει αυτή η δυνατότητα. Οπότε εκεί θα έλεγα στο κορίτσι ότι πρέπει να κάνει αυτό που αγαπάει και να µην ακούει κανέναν που να της λέει ότι δεν µπορεί να παίξει ποδόσφαιρο επειδή είναι απλά κορίτσι. Το ποδόσφαιρο είναι για όλους. Όλες µας όσες έχουµε φτάσει µέχρι εδώ αντιµετωπίσαµε τα ίδια και απλά ποτέ δεν τα παρατήσαµε .Το ίδιο θα έλεγα και στους  γονείς. Να αφήσουν τα παιδιά να κάνουν αυτό που πραγµατικά αγαπούν. Δεν έχει σηµασία ποιο άθληµα θεωρούνε εκείνοι  κατάλληλο για ένα παιδί. Το σηµαντικό είναι να βρει εκείνο κάτι που το κάνει χαρούµενο, που το γεµίζει και που θέλει πραγµατικά να ακολουθήσει.

• Έχεις κατακτήσει τίτλους, έχεις παίξει στο εξωτερικό, στο Champions League και µε την Εθνική. Τι είναι αυτό που ακόµη σου λείπει για να πεις κάποτε ότι η καριέρα σου έκλεισε όπως την ονειρεύτηκες;

Θα ήθελα πολύ να καταφέρουµε να περάσουµε σε µια τελική φάση µιας µεγάλης διοργάνωσης µε την Εθνική. Είναι κάτι που προσπαθούµε εδώ και χρόνια και είναι ένας µεγάλος στόχος για όλες µας. Αν καταφέρουµε να το πετύχουµε, πιστεύω ότι θα νιώσω πραγµατικά πολύ γεµάτη και χαρούµενη και ότι ο κύκλος θα έχει κλείσει όπως τον ονειρεύοµαι.

• Τι σηµαίνει στην πράξη να είσαι γυναίκα και να προσπαθείς να βιοποριστείς από το ποδόσφαιρο στην Ελλάδα; Πόσο κοντά είµαστε στο να αποτελεί «πραγµατικό» επάγγελµα;

Είναι αρκετά δύσκολο, γιατί το ποδόσφαιρο γυναικών θεωρείται ακόµα ερασιτεχνικό. Δεν παίρνουµε ένσηµα και η ιατρική ασφάλιση είναι στην ευχέρεια της κάθε οµάδας. Σίγουρα, όµως, τα τελευταία χρόνια οι µισθοί έχουν ανέβει και πλέον υπάρχουν αρκετές παίκτριες που µπορούν να βιοποριστούν από το ποδόσφαιρο. Το µεγαλύτερο θέµα, όµως, είναι το µετά. Όταν σταµατήσεις την αθλητική σου καριέρα, είναι σαν να ξεκινάς από το µηδέν, αν δεν έχεις φροντίσει παράλληλα να προετοιµάσεις το επόµενο βήµα σου. Γι’ αυτό και πολλές αθλήτριες συνδυάζουν το ποδόσφαιρο µε µια δουλειά ή µε τις σπουδές τους. Έχουν γίνει τεράστια βήµατα όµως και πιστεύω ότι είµαστε πολύ κοντά στο να γίνει το πρωτάθληµα επαγγελµατικό τα επόµενα χρόνια. Κάτι που αυτόµατα θα αλλάξει τα δεδοµένα και σίγουρα θα ανεβάσει πολύ το ελληνικό πρωτάθληµα αλλά και την εθνική οµάδα.

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Ίσως τελικά η πιο δυνατή εικόνα από τη διαδροµή της Τατιάνας Γεωργίου να µην είναι ένα τρόπαιο, αλλά εκείνα τα δάκρυα στην Allwyn Arena. Γιατί µέσα τους χωρούσαν όλα: τα πρώτα χρόνια στις ακαδηµίες αγοριών, η αµφισβήτηση, η φυγή στο εξωτερικό, η επιστροφή στην Ελλάδα και, τελικά, η στιγµή που ένα όνειρο έγινε ιστορία. Το ιστορικό νταµπλ της ΑΕΚ ήταν µια δικαίωση, αλλά όχι το τέλος της διαδροµής. Για την ίδια, το επόµενο µεγάλο βήµα είναι ακόµη µπροστά: µια τελική φάση µεγάλης διοργάνωσης µε την Εθνική και, µαζί της, ένα ελληνικό ποδόσφαιρο γυναικών που θα µπορεί πραγµατικά να προσφέρει στις αθλήτριές του τις συνθήκες που αξίζουν.

Γιατί η µεγαλύτερη αλλαγή δεν είναι µόνο ότι σήµερα περισσότερα κορίτσια µπαίνουν στο γήπεδο. Είναι ότι µεγαλώνει µια νέα γενιά που µπαίνει γνωρίζοντας πως έχει κάθε δικαίωµα να βρίσκεται εκεί.

PHOTOS_ / Προσωπικό αρχείο Τατιάνα Γωεργίου